Voornemen en achterlaten

“Voornemen en achterlaten zijn schijnbaar tegenstellingen maar geen paradoxen, wat ironisch gezien geen ironie is”, is de eerste zin die ik schrijf in 2012, wat overigens een leugen is gezien ik ze in 2011 heb geschreven. Gepubliceerd zou ook niet helemaal de waarheid zijn gezien praktisch elke lezer van mijn blog ze al heeft gehoord tussen pint en pint. Veel nieuws uit 2012 heb ik ook niet en onze Gregoriaanse kalender vertelt mij dat alles dat 19 uur geleden gebeurd is reeds oud nieuws is.

Een grap die alleen ik grappig vind

Ik zit vast in de ‘openingszin van Peer paradox’. Ik wilde dit bericht namelijk beginnen met de zin:  ”Het boek dat ik nu aan het schrijven ben enzovoort enzoverder”; maar kwam tot de angstige conclusie dat ik nu geen boek aan het schrijven ben maar een nihilistische bijdrage aan de modderstroom die we de blogwereld noemen. Of toch die ik de blogwereld noem, wat overigens niet de grap is waarnaar ik verwijs in de titel.

De Chinese genocide: Inleiding

Het had niet kunnen uitblijven na de donderspeech van Jiang Démon, de kersverse keizer van China. “Amerika en Europa hebben hun kans gehad om de internationale crisis het hoofd te bieden, nu is het aan ons.” China zou zich niet zomaar inmengen met mondiale problemen, ze zou ze zelf oplossen. Dat was een jaar en anderhalf miljard doden geleden, het begin van de periode die we nu, in 2040, bestempelen als de Chinese genocide.

Klasje van Di Rupo

Elio: Dak liefe kiendere. Fantaag gaan ewe leren oe ewe een bekrotieng mutte make. Iek weet, et skooljaar is al lank bezieg, maar ewe mutte diet fan EU. Ewe bekinne met te kijkke naar de inkomsteu.

Er komt een man bij de homeopaat

“Homeopaat, ik heb iets gek meegemaakt.” Normaal slaakt de homeopaat simpelweg een zucht als Fill Van Raven op wekelijkse basis met dezelfde klachten komt, maar vandaag had hij echt geen zin in Fills onzin. “Iets gek?” vroeg hij op semisarcastische toon. “Vertel me over je gekke ervaring.”